Nida’nın asıl yüzü kilit ekranı. Duaların çoğu orada okunur, uygulama hiç açılmadan. Ama bir dua 280 ile 560 karakter arasında; bildirimin gövdesi ise ancak 150 karakter taşıyabiliyor.
İlk denemede metni 150. karakterde kestik. Sonuç kötüydü: bildirimler kelimelerin ortasında, “Rabb…” gibi yarım hâllerle bitiyordu. Bir duanın yarım bir kelimeyle bitmesi, hiç gelmemesinden daha rahatsız ediciydi.
Üç adımlı kural
Şimdi her bildirim şu sırayla kısaltılıyor:
- Önce cümle sınırı. Bütçenin en az yüzde altmışını dolduran son tam cümlede duruyoruz. Metin tam bir cümleyle bittiği için sonuna “…” eklemiyoruz.
- Olmazsa kelime sınırı. Yeterince uzun bir cümle yoksa son boşluktan kesiyor, sona “…” koyuyoruz. Sonda kalan virgül ya da noktalı virgülü atıyoruz.
- Son çare karakter. Boşluksuz, çok uzun tek bir kelime varsa ancak o zaman kelime ortasından kesiliyor. Gerçek dualarda bu hiç olmuyor.
Yazım kuralı da buna göre
Kısaltma kuralı tek başına yetmez. Duaların yazımında da bir kural var: hitap ve niyet cümlesi ilk 150 karakterin içinde tamamlanmalı. Böylece bildirimde okuduğun kısım kendi başına anlamlı bir dua olur.
Ya Sabûr, 'Kararlı elçiler gibi sabret, acele etme' sözün bize de. Sonucu zorlamadan beklemeyi seçiyorum. Kalbime sakin bir dayanıklılık gelsin, her şey vaktinde olsun.
Bu duanın bildiriminde ilk iki cümle tam görünür. Üçüncü cümle bütçeye sığmadığı için ikinci adım devreye girer ve metin bir kelime sınırında “…” ile biter. Devamı dokununca açılır.
Başlık ve alt başlık
Bildirimin başlığı her zaman “Nida ·” ile başlar ve bağlamı söyler: “Nida · İkindi” ya da bir şifa çalışmasında “Nida · Annem için”. Alt başlıkta duanın adı durur; şifa çalışmalarında kaçıncı günde olduğun da yazar.
Bir duanın yarım bir kelimeyle bitmesi, hiç gelmemesinden daha rahatsız edici.